|
شناسه خبر: 4157

آمریکا برای مهار بیشتر روسیه و چین، به تهدید نظامی پناه برد؛

تقابل بایدن با قدرت‌های شرقی

«مقابله»، «دفع» و «تسلط» بر چین و روسیه راهبردهای کلیدی کاخ سفید است که دنبال می‌شود.

روزنامه «صبح نو» نوشت: «مقابله»، «دفع» و «تسلط» بر چین و روسیه راهبردهای کلیدی کاخ سفید است که دنبال می‌شود؛ موضوعاتی که به نظر می‌رسد جو بایدن برای کاهش وزنه فشار علیه چین و روسیه ادامه می‌دهد تا مگر بتواند اژدهای زرد و کاخ کرملین را مهار کند. راهبردهایی که در جنوب‌شرقی آسیا (اندونزی) تا آسیای میانه و آمریکای لاتین از سوی واشنگتن دنبال می‌شود. تلاش‌ها و توطئه‌هایی که رییس‌جمهور آمریکا در سخنرانی اخیر خود پا را فراتر گذاشت و در سخنانی به همتای خود در روسیه هشدار داد و او را به جنگ نظامی تهدید کرد. پروژه‌هایی که بارها از سوی رؤسای جمهور آمریکا دنبال و با شکست روبه‌رو شده است. گویا پایانی ندارد، «جنگ اقتصادی، تجاری» یا «جنگ سرد» میان آمریکا، روسیه و چین. نبردی که اخیرا به چنان حساسیتی رسیده که طرفین دیگر خویشتنداری هم نمی‌کنند و با استفاده از ابزار رسانه‌ای، یکدیگر را به جنگ و رویارویی نظامی فرامی‌خوانند. گفتارها و مصاحبه‌هایی که چند ماه پیش و در کارزار انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا ازسوی «دونالد ترامپ» به اوج خود رسید تا مگر ابزاری شود برای رسیدن دوباره او به قدرت، اما این پکن و مسکو بودند که در کارزار سیاسی و تجاری مقابل ترامپ، پیروز میدان شدند و ترامپ با شکست مقابل رقیب انتخاباتی خود، عرصه را برای پیشبرد راهبردهای بلوک شرقی هموارتر کرد.

اکنون «جو بایدن» رییس‌جمهور راه‌یافته به کاخ سفید در نظر دارد تا میدان کارزار سیاسی را دوباره داغ‌تر از سال گذشته کند مگر به راهبردهای فرامنطقه‌ای که در ذهن دارد، دست یابد، مناطقی همچون آسیای میانه، غرب آسیا، شرق دور یا جنوب‌شرقی آسیا.از این رو است که «جو بایدن» به تقابل با پوتین پرداخت و او را به جنگ تهدید کرد و گفت که پوتین مشکل دارد. رییس‌جمهوری آمریکا که سه‌شنبه‌شب در شمال ویرجینیا در اداره اطلاعات ملی این کشور و در برابر ۱۲۰نماینده اطلاعاتی آمریکا سخن می‌گفت، ولادیمیر پوتین، رییس‌جمهوری روسیه را به تلاش برای ایجاد اخلال در انتخابات میان‌دوره‌ای۲۰۲۲ متهم و درعین‌حال همتای روس خود را به وقوع یک جنگ تمام‌عیار تهدید کرد.

براساس این گزارش، آمریکا در پاییز۲۰۲۲ انتخابات میان‌دوره‌ای برگزار می‌کند که در آن تمام کرسی‌های مجلس نمایندگان و یک‌سوم کرسی‌های سنا به رأی گذاشته می‌شود. اظهارات بایدن علیه روسیه در حالی است که «سرگئی لاوروف»، وزیر خارجه روسیه، اظهار داشت که غرب با طرح اتهام‌های اثبات‌نشده در موضوع «الکسی ناوالنی»، منتقد کرملین و دیگر موضوعات علیه روسیه، به‌دنبال متزلزل کردن ثبات سیاست داخلی در کشور در آستانه انتخابات است. هشدار جنگ نظامی بایدن با روسیه، حتی با واکنش برخی نیرو‌های داخلی کاخ سفید روبه‌رو شد تا آنجا که عنوان کردند، به‌هم زدن تعادل پوتین می‌تواند عواقب خطرناک‌تری در پی داشته باشد.اما این تمام ماجرا نیست، رییس‌جمهور دموکرات آمریکایی‌ها، هنوز نیامده می‌خواهد راهبردهای جهانی کاخ سفید در مناطقی را که تحت کنترل دیگر رقیب او یعنی چین قرار دارد هم به کنترل خود درآورد، از این رو در اقدامی شتاب‌زده به ساخت مرکز دریایی مشترک با اندونزی دست زد.مرکز آموزش دریایی که به گفته آژانس امنیت دریایی اندونزی 5/3میلیون دلار هزینه خواهد داشت و در منطقه استراتژیک «باتام» در جزایر «ری آ او» واقع شده است تا براساس تفاهمنامه طرفین تقویت امنیت منطقه‌ای و دور شدن هرگونه تنش در دریای جنوبی چین را به همراه داشته باشد. همکاری‌هایی که با شدت گرفتن تنش‌ها در دریای چین جنوبی افزایش یافته است.قرارداد جدید دریایی اندونزی و آمریکا نشان می‌دهد کاخ سفید چاره‌ای جز گریز از این مناطق را ندارد؛ چراکه چینی‌ها نشان دادند آمریکا هر وقت به مرزهای چین نزدیک شدند، این پکن بوده است که با توسعه راهبردهای خود در دیگر مناطق جهان، آمریکا را به عقب‌نشینی وادار کرده است. راهبردهایی که پکن در سوریه، پاکستان و غرب آسیا انجام می‌دهد. نباید فراموش کرد، ناتو و آمریکا در سال گذشته هم تقابل دوگانه با روسیه و چین به وجود آوردند که بن‌بستی به نام «جنگ سرد» را شکل داد.مهار چین و روسیه، پروژه به بند کشیدن اژدهای زرد و کاخ کرملین در چهارگوشه جهان و در همه جوانب، از صحنه سیاست و اقتصاد گرفته تا دنیای سایبری، با جدیت از سوی دولت واشنگتن و متحدان اروپایی و حتی آسیایی دنبال می‌شود. در آمریکا، فارغ از آنکه سکان اداره امور دست چه شخصی باشد، یک اجماع فراحزبی میان دموکرات‌ها و جمهوریخواهان وجود دارد مبنی بر اینکه چین، اصلی‌ترین «رقیب راهبردی» است و روسیه هم در عرصه‌های نظامی و سایبری مهار شود.

دموکرات‌ها به مراتب بیشتر از جمهوریخواهان از مقولاتی چون دموکراسی و آزادی‌بیان برای پیشبرد منافع خود استفاده ابزاری می‌کنند و شاید این روزها سهم چین از این اتهامات، بیش از هر کشور دیگری باشد. مثلا آن‌ها می‌گویند که چین برای پیشبرد پروژه اقتصادی «یک کمربند-یک جاده» یا «راه ابریشم جدید»، منافع خود را به کشورهایی که خواهان سهیم شدن در این طرح هستند، به‌ویژه کشورهای کوچک کم‌درآمد، دیکته می‌کند و به همین دلیل، در نشست جی۷ که اخیرا در انگلیس برگزار شد . از ارائه طرح اقتصادی موازی خبر دادند که به‌زعم خودشان، دموکراتیک‌تر است اما واقعیت می‌تواند فاصله زیادی با این ادعا داشته باشد؛ مثلا اگر روند

 دخیل بودن پاکستان در پروژه راه ابریشم را بررسی کنیم؛ متوجه می‌شویم که دولت پکن خیلی جاها مجبور شده با توجه به وضعیت داخلی پاکستان، از مواضع خود کوتاه بیاید.یک اجماع فراحزبی میان دموکرات‌ها و جمهوریخواهان وجود دارد، مبنی بر اینکه چین بزرگ‌ترین «رقیب راهبردی» است و فاصله گرفتن از سیاست «چین واحد» یکی از اصلی‌ترین محورهای پروژه مهار پکن است؛ برای مثال، وقتی قرار به ایجاد کریدور اقتصادی چین-پاکستان به‌عنوان بخشی از این پروژه شد؛ «نواز شریف» نخست‌وزیر وقت پاکستان، با هدف جلب آرای مردمی برای حزب متبوع خود، مسیر طرح را به سمت ایالت‌های سند و پنجاب منحرف کرد. بعدها نیز به امید پیروزی مجدد در انتخابات۲۰۱۸، تلاش کرد تا سرمایه‌گذاری‌های اولیه به پروژه‌های انرژی کریدور اختصاص داده شود تا به‌این‌ترتیب، مشکل کسری برق کشور حل شود. حتی گفته می‌شود که در دوره عمران‌خان هم این اعمال نفوذ ادامه دارد تا آنجا که به‌رغم عدم تمایل پکن، عمران‌خان ولایت «خیبر پختونخواه» را به‌عنوان ناحیه اقتصادی ویژه انتخاب کرد.

اما از مقوله رقابت اقتصادی-تجاری که بگذریم؛ فاصله گرفتن از سیاست «چین واحد» که خط‌قرمز پکن محسوب می‌شود یکی از اصلی‌ترین محورهای پروژه مهار چین است که تحت عنوان اتهام‌های حقوق بشری مطرح می‌شود و بر تحریک جریان‌های جدایی‌طلب مناطق تابع چین نظیر هنگ‌کنگ، تبت، تایوان و سین‌کیانگ متمرکز است، حال‌آنکه مناقشات دریای چین جنوبی و شرقی نیز از مدت‌ها پیش، راهی برای مداخله غرب در روابط پکن و همسایگانش به شمار می‌رود.

درواقع، چند ماه اخیر که جو بایدن دموکرات سکان امور را در کاخ سفید به دست گرفت، اتهامات حقوق بشری به‌منزله چارچوبی بوده است که با تکیه بر آن، هرگونه رفتار خصمانه با پکن در تمامی حوزه‌ها از سیاسی گرفته تا اقتصادی، اجتماعی و نظامی جایز شده است.

علاوه‌بر اندونزی و کره‌شمالی در آسیای شرقی که محل نزاع قدرت‌های سه‌گانه آمریکا، چین و روسیه است، کوبا در آمریکای لاتین هم یکی دیگر از مناطق محل نزاع این مثلث قدرت است تا آنجا که روزهای اخیر، کاخ سفید در ادامه خصومت با دولت هاوانا، کوبا را به تحریم‌های بیشتر تهدید کرد. افزون بر این، آمریکا با افزایش تنش‌ها در آسیای میانه و مرزهای ارمنستان و جمهوری آذربایجان در تلاش است تا روسیه را  با تنگناهایی روبه‌رو کند تا با بی‌ثبات‌سازی این منطقه، راهبردهای سیاسی که برای مهار بیشتر مسکو در نظر گرفته است، دست یابد.

«مقابله»، «دفع» و «تسلط» بر چین و روسیه از سیاست‌های کلیدی کاخ سفید است که ازسوی آمریکا در حال اعمال است. موضوعاتی که به نظر می‌رسد بایدن برای کاهش وزنه فشار علیه چین و روسیه داشته باشد.

چین و روسیه در ابعاد نظامی-سیاسی همکاری‌های گسترده‌ای دارند که می‌تواند به چالش‌های جدی برای اعضای پیمان آتلانتیک شمالی(ناتو) و آمریکا تبدیل شود اما در این کارزار که غربی‌ها اصرار دارند با حذف برچسب «جنگ سرد»، عنوان آن را به «رقابت راهبردی» تغییر دهند؛ چین تنها نیست و این انتظار می‌رود که روسیه در رویارویی با غرب، با چین همراهی کند. موضوعی که ولادیمیر پوتین، رییس‌جمهور روسیه در پایان سال۲۰۱۹، در مصاحبه اختصاصی با یکی از رسانه‌های چین گفته بود: تشکیل یک اتحاد میان مسکو و پکن کاملا امکان‌پذیر است. مقامات چینی نیز بارها اعلام کرده‌اند که همکاری‌های پکن- مسکو هیچ محدودیت، مرز و یا ممنوعیتی ندارد و این می‌تواند به آغاز دوره‌ای از تقابل میان دنیای شرق و غرب تبدیل شود.

ارسال نظر