|
شناسه خبر: 9633

حجت‌الاسلام علی سرلک، کارشناس دینی:

غدیر، جشن بزرگ مومنان است

مقام معظم رهبری می‌فرمایند: «مساله‌ «غدیر» یک مساله‌ تاریخیِ صرف نیست؛ نشانه‌ای از جامعیت اسلام است. اگر نبی‌مکرم، برای بعد از این ۱۰سال (حکومت اسلامی)، فکری نکرده بود و نقشه‌ای در اختیار امت نگذاشته بود، این کار ناتمام بود.» واقعه غدیر، یک برگ مهم در تاریخ اسلام است که خداوند آن را اکمال دین و اتمام نعمت خود بر بندگان می‌داند. اما به‌راستی کامل شدن دین در غدیر به چه معناست؟

حجت‌الاسلام علی سرلک می‌گوید: امام صادق(ع) فرمودند: اگر مردم به حقیقت عید غدیر معرفت داشتند، هزاران ملائکه با آن‌ها مصافحه می‌کردند و برکاتی که در این روز شریف است برای آن‌ها نازل می‌کردند. خیلی از اوقات می‌بینیم، نه اینکه نمی‌توانیم شادی‌ها را مثل عزاداری‌ها به‌خوبی برگزار کنیم، بلکه از شادی‌ها نمی‌توانیم آنقدر نور بگیریم که از مراسمی که مربوط است به عزاداری‌ها، خب این یک نقص ماست، یک نقص فرهنگی است که باید برطرف شود. ما فکر می‌کنیم هرموقع حس گریه به ما دست داد؛ برای مثال ذکر مصیبت، فقط آن موقع است که نور می‌گیریم، نه شما حس شادی وقتی پیدا می‌کنید برای یک عید، همان موقع هم سرشار از سرور و شادی هستید، نورانی می‌شوید و عید گرفتن انسان را نورانی می‌کند، جشن گرفتن انسان را نورانی می‌کند، این یک چیزی است که باید در فرهنگ ما جا بیفتد.
این کارشناس مذهبی می‌افزاید: ما قدر عیدغدیر را نمی‌دانیم والا جشن‌های عیدغدیر ما گوش فلک را کر می‌کرد، همه خبردار می‌شدند که ما غدیر را جشن گرفتیم. جشن‌های عید غدیر نباید به یک روز محدود بشود. امیرالمومنین علی(ع) وقتی مردم می‌خواستند با ایشان بیعت کنند در غدیرخم، گفتند آقا یا رسول‌الله مردم تعدادشان زیاد است، همین چند تا شعار بدهند، مثلا الله‌اکبری بگویند از دور دستی تکان بدهند کافی است حالا قبول کردند همه، البته این‌ها تعابیر بنده بود، رسول خدا(ص) فرمودند: عیبی ندارد مردم جمعیت‌شان زیاد است، می‌نشینیم تک‌تک بیعت کنند و به همه وقت برسد؛ حتی خانم‌ها بیعت کنند، دست در ظرف آبی بگذارند که امیرالمومنین(ع) دست در ظرف آب گذاشتند. آقا چه اصراری است که همه با علی بن‌ابی‌طالب(ع) دست بدهند! واقعا عجیب است عید غدیر. ما توانایی‌اش را نداریم، توانایی جشن گرفتن برای عید غدیر را نداریم؛ ان‌شاءالله معرفتش را داشته باشیم ولی توانایی مراسم گرفتنش را نداریم.
 
اطعام در شامگاه عید غدیر
 حجت‌الاسلام سرلک می‌گوید: فرمود هر کسی یک افطار به مؤمن بدهد در شامگاه عید غدیر، هر یک طعامی که به یک مؤمن بدهد، گویی به صدهزار پیامبر طعام داده است، بعد امام‌رضا(ع) می‌فرمایند: شما ببینید اگر کسی به یک جمعیتی غذا بدهد چه خواهد شد؛ ما روایتی نداریم اینطور که برای اطعام مومنین، برای غذا دادن اینقدر ثواب ذکر شده باشد.
ظهر عاشورا معمولا کسی در خانه‌اش غذا نمی‌خورد، می‌گوید برویم بگردیم آدم حسابی زیاد است که برای امام حسین (ع) غذا دارد می‌دهد. شام عیدغدیر هم نباید کسی در خانه‌اش غذا بخورد، باید بگویند که حتما یک جاهایی است که غذا می‌دهند، می‌رویم غذا می‌گیریم. درست است پیامبر گرامی اسلام فرمودند هر کسی خبر غدیر را شنید باید به دیگران خبر بدهد ولی چه ضرورتی دارد که حالا همه را خبردار کنیم، بگذار امیرالمومنین (ع) غریب بماند، چه اشکالی دارد! ما هم جزء آن کسانی که امیرالمومنین را غریب نگه داشتند، مگر آن‌ها مردند! نه نمردند! زندگی‌شان را کردند! مگر طوری شد! این آقای ما تحملش برای غربت خیلی بالاست، من اگر بخواهم تحمل امیرالمومنین علی(ع) برای غربت را تعریف بکنم برای شما دیگر باید فقط روضه بخوانیم؛ حالا پیش ما هم غریب باشد چه اشکالی دارد!
 یقینا یک مومن اگر بخواهد افطاری بدهد، غذا بدهد، یک بار در سال بخواهد این کار را بکند، ترجیح دارد آن یک‌بار حتما غدیر باشد، حالا اگر خواست دو بار این کار را بکند، مثلا عاشورا را هم اضافه کند، خواست سه بار این کار را کند، بیست‌وهشتم صفر این کار را بکند. حداقلش این است که آدم یک سوپی درست می‌کند، یک آش نذری درست می‌کند و به در و همسایه می‌دهد، قدیم‌ها این‌ها خیلی رسم بود، خرج زیادی هم ندارد ولی نور و برکت زیادی دارد. عید غدیر، عید با عظمتی است و یک عید سیاسی هم است، خیلی عجیب است، اعظم اعیاد ما، بزرگ‌ترین عید ما سیاسی است و حالا ببینید سیاست را خداوند متعال در چه حد و اندازه‌ای به ما معرفی کرده است. آبروی سیاست است، آبروی قدرت است عید غدیر که در عید غدیر کسی می‌آید سرپرستی جامعه اسلامی را به‌عهده می‌گیرد به نام 
علی بن‌ابی‌طالب (ع).

ارسال نظر