|
شناسه خبر: 9874

بحران آب در یکی از پرآب‌ترین استان‌های کشور

مایه کمیاب حیات

هرچقدر هم گوشمان به اخبار کم‌آبی یا بحران آب در گوشه‌وکنار کشور عادت کرده باشد، بازهم شنیدن درباره بحران آب در برخی استان‌ها و شهرها دور از انتظار است.

چشمه‌های آب پایداری در یک دهه گذشته خشکیده‌اند که روزگاری منبع تغذیه آب شهرها و روستاهای بسیار بوده‌اند و امروز که اخبار بحران آب آشامیدنی در چهارمحال‌وبختیاری به گوش می‌رسد، یاد همه چشمه‌هایی را زنده می‌کند که روزی از دل زمین می‌جوشیده و حالا از بین رفته‌اند. استان چهارمحال‌وبختیاری در گذشته‌ای نه‌چندان دور لقب پرآب‌ترین استان کشور را داشت و حالا بیش از 10روز است که مردم این استان برای دریافت آب آشامیدنی باید جلو تانکرهای آب‌رسانی صف بکشند و با ظرف‌های کوچک و بزرگ آب طلب کنند. از سال1385 تا همین سال گذشته، استان چهارمحال‌وبختیاری هیچ‌گاه تا این اندازه تشنه نبود و با گذشت حدود 15سال، دوباره فریاد بی‌آبی و خشک‌سالی در این استان بلند شده است.

گوش‌هایی که نشنید
اخبار ضدونقیض فراوانی از چشمه کوهرنگ به گوش می‌رسد. نخستین‌بار سال گذشته خبر خشکیدن این چشمه به صدر اخبار رسید و با گذشت چندماه، دوباره آب از دل زمین جوشید. امروز که درباره بحران آب در استان چهارمحال‌وبختیاری می‌شنویم، بار دیگر چشمه کوهرنگ دست مسوولان استانی را خالی گذاشته و این هشداری جدی برای این استان و سراسر کشور است. حدود 10روز است که آب شرب در لوله‌های خانه‌ها و سازمان‌ها جاری نمی‌شود و قطعی طولانی‌مدت آب در برخی مناطق، امان مردم را بریده است. امروز، قاطع‌تر از هر زمان می‌توان گفت که دیگر چشمه کوهرنگ، منبع مطمئنی برای تأمین آب شرب مردم در این منطقه نیست و باید واقع‌بینانه‌تر از همیشه با چالش آب در این استان روبه‌رو شد. در دو سال گذشته مردم این استان با بحران کاهش دبی آب، یخ‌زدگی، گل‌آلودبودن آب و... روبه‌رو بوده‌اند و امروز بار دیگر چشمه آب کوهرنگ از مدار آب‌رسانی این شهر خارج شده است که تبعات آن را می‌توان لابه‌لای اخبار مخابره‌شده از این استان شنید. سال‌هاست کارشناسان محیط‌زیست و حوزه آب، درباره برداشت بی‌رویه از منابع زیرزمینی هشدار می‌دهند و از مسوولان می‌خواهند چاره‌ای برای اتلاف آب در حوزه‌های کشاورزی و صنعت بیندیشند. حالا با گذشت بیش از دو دهه سهل‌انگاری و بی‌توجهی، استان پرآبی مثل چهارمحال‌وبختیاری با خشک‌سالی و ازبین‌رفتن منابع آبی خود روبه‌روست و فرصت‌های ازدست‌رفته دیگر باز نخواهند گشت. در استان چهارمحال‌وبختیاری، تأمین بیش از 50درصد آب شرب با منابع زیرزمینی است و باتوجه‌به کاهش بی‌سابقه این منابع و تهدیداتی مانند کاهش دبی و گل‌آلودشدن و... به‌نظر می‌رسد که دیگر امکان تأمین آب پایدار استان از طریق تکیه بر منابع آب زیرزمینی وجود نخواهد داشت. 

این اتفاق پیش‌بینی‌پذیر بود 
تخمین زده می‌شود دست‌کم در این روزها 450هزار نفر از شهروندان این استان آب شرب ندارند و استانداری در تلاش است سریع‌تر پروژه بن-بروجن را برای آب‌رسانی به شهرها و روستاها اجرا کند تا به‌عنوان منبع آب پایدار، به شبکه آب‌رسانی این استان اضافه شود. در هفته‌های گذشته نیز تعدادی بیل مکانیکی برای پاک‌سازی رودخانه‌های سیل‌زده کارشان را آغاز کرده‌اند و تانکرها تلاش می‌کنند آب شرب به‌دست مردم برسانند. به‌واسطه باران‌های سیل‌آسای گذشته و گل‌آلودشدن چشمه کوهرنگ و حجم بسیار زیاد گل‌ولای، تا زمانی که این چشمه به حالت طبیعی برگردد، از مدار آب‌رسانی بیرون خواهد بود. تعدادی از چاه‌های کشاورزی نیز موقت به مدار اضافه شده‌اند و استانداری چهارمحال‌وبختیاری برای سرعت‌گرفتن کار، از استان‌های مجاور نیز کمک گرفته‌ است. چندی پیش شش گروه از استان اصفهان وارد چهارمحال‌وبختیاری شدند تا این فرایند را سرعت ببخشند. این اقدامات درحالی صورت می‌گیرد که بحران آب چشمه کوهرنگ مدت‌هاست گریبان این استان را گرفته است. با وجود این، مسوولان استانی هیچ‌گونه تمهیداتی برای رویارویی با بحران آب نیندیشیده بودند. در کنار سیاست‌گذاری‌های غلط و منسوخ‌ در حوزه حفظ و نگهداری منابع آبی، باید از مدیریت و ستاد حل بحران این استان نیز انتقاد کرد که چرا با وجود اطلاع قبلی از این مسأله، تجهیزات لازم را پیش‌بینی نکرده بود تا مردم نجیب این استان 10روز بی‌آبی را متحمل نشوند. 

خشک‌ترین سال ایران 
در کنار همه ناملایمات آب‌وهوایی و خشک‌سالی سال‌های گذشته، نباید سوءمدیریت در حوزه آب را کتمان کرد. براساس گزارش‌ها سالی که گذشت، خشک‌ترین سال ایران در نیم‌قرن گذشته بوده است و کارشناسان مدت‌هاست درباره بحران کم‌آبی و بی‌آبی در کشور هشدار می‌دهند. در اسفند پارسال که پیش‌بینی‌ها از میزان حجم بارش برف در ارتفاعات کوهرنگ حدود 85سانتی‌متر بود، این استان حدود 16سانتی‌متر برف دریافت کرد و کمبود 1500میلی‌متری بارش باران در این استان نیز جبران نشد. یخچال‌های طبیعی این استان در سال‌های گذشته از بین رفته است. تجمع برف در ارتفاعات، مهم‌ترین منبع تغذیه‌ای چشمه‌ها و رودخانه‌ها در این استان بود. 

ارسال نظر