|
شناسه خبر: 9948

بیش از ۹۰ درصد مدارس، پوشیدن فرم مدرسه را اجباری کرده‌اند

تن‌پوش‌های تکراری

قصه لباس یونیفرم مدرسه و درآمدی که از آن نصیب تولیدکنندگان و مدارس می‌شد آنقدر جدی شد که سال۹۶ حتی کارگروه ساماندهی مد و لباس اسلامی- ایرانی وارد ماجرا شد تا با ارائه دستورالعمل کلی سروسامانی به لباس فرم دانش‌آموزان بدهد.

هرچه به روزهای پایانی تابستان و زمان بازگشایی مدارس نزدیک می‌شویم، دغدغه خانواده‌ها برای مواجهه با مسائل شروع سال تحصیلی پررنگ‌تر می‌شود. تهیه لباس فرم، تغییر دائمی رنگ و مدل، اجبار برای تهیه هر ساله آن و افزایش قیمت سالانه سبب می‌شود خانواده‌ها با حساسیت بیشتری این موضوع را مورد بررسی قرار دهند، کمااینکه برخی خانواده‌ها نیز از این بابت دلخور هستند و آن را ضرری بر اقتصاد خانواده می‌دانند. اواسط دهه۷۰ تصمیم بر آن شد تا به‌جای روپوش‌های سیاه و سرمه‌ای دخترانه و لباس‌های رنگارنگ پسرانه، دانش‌آموزان از فرم‌های یکسان استفاده کنند؛ هدف اصلی از یکدست شدن لباس دانش‌آموزان، حذف فاصله طبقاتی میان بچه‌ها بود تا دیگر خبری از فخرفروشی و چشم و هم‌چشمی در مدارس وجود نداشته باشد، تا اینکه اوایل دهه۸۰ مدارس تولیدی‌هایی را برای خرید روپوش مدارس تعیین کردند و چنانچه دانش‌آموزی به این موضوع تن نمی‌داد مورد بازخواست قرار می‌گرفت. 

حرف والدین
 قصه لباس یونیفرم مدرسه و درآمدی که از آن نصیب تولیدکنندگان و مدارس می‌شد آنقدر جدی شد که سال۹۶ حتی کارگروه ساماندهی مد و لباس اسلامی- ایرانی وارد ماجرا شد تا با ارائه دستورالعمل کلی سروسامانی به لباس فرم دانش‌آموزان بدهد.  هرچند زور فعالان این حوزه به کارگروه مد هم چربید و این دستورالعمل هیچ‌وقت براساس نظام واحدی تدوین نشد تا مدارس در انتخاب رنگ، طرح و مدل مطابق با استاندارد‌های تعریف‌شده دست‌شان حسابی باز شود و هر مدرسه ساز خودش را در فرم پوششی بزند؛ اینجا بود که دردسر والدین شروع شد.
 
لباس‌های گران و بی‌کیفیت
 اولیا معتقدند نه حق انتخاب کیفیت پارچه را دارند و نه محل دوخت و تهیه لباس‌ها را و همه چیز دستوری است! مسعود ابراهیمی، پدر یک دانش‌آموز تهرانی در منطقه۱۷ است که مجبور است برای تهیه لباس فرم دخترش مبلغ ۳۵۰هزار تومان را به یک تولیدی مستقر در سرای محله خانی‌آباد شمالی پرداخت کند.
او با اظهار گلایه از این وضعیت می‌گوید مدرسه صرفا اعلام کرده با مراجعه به این سرای محله و پرداخت ۳۵۰هزار تومان برای دریافت لباس فرم اقدام کنیم. درحالی‌که از اعلام رنگ لباس‌ها خودداری می‌کنند مبادا خانواده‌هایی که توان دوخت لباس‌ها را شخصا دارند اقدام به این کار کرده و از سود تولید‌کننده کم شود. او با اشاره به انتشار اخبار و اطلاع‌رسانی‌های مختلف درخصوص ممنوعیت پرداخت هر‌گونه هزینه در مدارس دولتی هنگام ثبت‌نام معتقد است، وزارت آموزش‌وپرورش دائما از ممنوعیت‌های پرداخت هزینه و الزام نکردن خانواده‌ها به تهیه لباس فرم سخن می‌گوید اما آنچه ما در مدارس با آن روبه‌رو هستیم شرایط متفاوتی است. طی دوسال کرونا هم که مدارس تعطیل بود، طرح الزام خانواده‌ها به تهیه لباس فرم در برخی مدارس تعطیل نبود. این حرف‌های مادر یک دانش‌آموز دوره ابتدایی است که می‌گوید: «طی دوسال گذشته به الزام مدرسه لباس تهیه کردیم اما بچه‌ها روز‌های انگشت‌شماری را مدرسه رفتند. حالا در مقطع بالاتر به بهانه تغییر رنگ لباس در پایه بعدی دوباره مجبور به تهیه لباس هستیم. هر دست لباس هم کمتر از ۳۰۰هزار تومان نیست. حالا شما فکرش را کنید خانواده‌ای با دو تا سه دانش‌آموز تکلیفش در این شرایط چیست؟»
زهرا حسینی، مادر دانش‌آموز مقطع اول متوسطه است. او از همین موضوع گلایه‌مند است و می‌گوید لباس‌هایی که با صرف هزینه‌های هنگفت ۴۰۰ تا ۵۰۰هزارتومانی برای این مقطع باید خریداری کنیم کاملا پلاستیک است و بچه‌ها در کلاس‌های گرم مدرسه با این لباس‌ها کلافه می‌شوند.
 
تجارت سودآور
 یکی از والدین دانش‌آموزان در منطقه۱۰ تهران هم می‌گوید: در کوچه مدرسه‌ای که پسرم را ثبت‌نام کرده‌ام سراسر مدارس مقاطع مختلف فعالیت دارند و طی پرس‌وجویی متوجه شدیم تمام مدارس خانواده‌ها را به خرید لباس فرم الزام کرده‌اند. من دوره‌های تحصیلی دیگر را نمی‌دانم اما مطلع هستم امسال در دوره ابتدایی هشت‌میلیون و ۷۹۰هزار و ۲۵۴نفر در سراسر کشور ثبت‌نام کرده‌اند که اگر تنها نیمی از این دانش‌آموزان به‌طور میانگین ۲۰۰هزار تومان بابت لباس فرم پرداخت کرده باشند، درآمد چند میلیاردی کسب می شود.
و این گوشه کوچکی از تجارت لباس یونیفرم در آستانه فصل بازگشایی مدارس است! این در حالی است که اگر دانش‌آموزان مقاطع بالاتر و لباس‌های گران‌تر را محاسبه کنیم، رقم جابه‌جا شده در این بخش بسیار چشمگیر و قابل تأمل خواهد بود.

ارسال نظر