|
شناسه خبر: 5802

جستاری درباره وضعیت ساختمان‌های ناایمن پایتخت

ایمن‌سازی بناها و ضرورت انتشار لیست اماکن پرخطر تهران

مهدی عباسی رییس کمیسیون شهرسازی و معماری شورای شهر تهران

 شهرداری به‌عنوان دستگاهی که در گذشته باید تکالیف خود را نسبت به ساختمان‌های ناایمن درست انجام می‌داد کوتاهی کرده است. 
شهرداری در سال1400 تنها برای یک پرونده قضایی رأی گرفته است. الان فرصتی نیست که بخواهیم با مذاکره و گفت‌وگو مشکل ساختمان‌های ناایمن را حل کنیم و نیازمند مداخله و اقدام اجباری هستیم. 129ساختمان بسیار پرخطر داریم که برخی از آن‌ها ممکن است از اولویت خارج شود چراکه تجمع جمعیتی در آن‌ها نیست اما در برخی تجمع جمعیت داریم و از این بین برخی مراکز درمانی است. مرکز درمانی یعنی حضور افرادی که در بستر بیماری هستند و اگر حادثه‌ای رخ دهد، آیا می‌توانیم توقع فرار از بیمار داشته باشیم؟ در زمان حادثه پلاسکو من شهردار منطقه17 بودم و بعد از پلاسکو اسامی ساختمان‌های پرخطر در منطقه17 را دریافت کردیم و پرخطرترین آن‌ها هدف‌گذاری شدند و ساختمان 200واحد در یک پاساژ پلمب شد. زمانی که خواستیم رأی دوم را بگیریم مرجع قضایی مداخلات جدی داشت و کسی مسوولیت را برعهده نگرفت؛ البته پاساژ مربوطه یکسری از اقدامات ایمنی را که در حد حداقلی بود انجام داد. از بین بیش از 33هزار ساختمان ناایمن تهران، تنها 1080ساختمان توانستند تا 20درصد تاییدیه ایمنی را بگیرند، 229ساختمان تاییدیه 50درصدی را گرفته‌اند و 75ساختمان بین 50 تا 75درصد ایمنی را دریافت کنند.
درعین‌حال هزینه ایمن‌کردن ساختمان‌ها کم نیست اما در برابر حادثه‌ای که ممکن است سرمایه‌های یک فرد را از بین ببرد و خسارت‌های جانی نیز به‌دنبال داشته باشد این هزینه اصلا به حساب نمی‌آید. یعنی در اصل یک نوع سرمایه‌گذاری است. طبقه اضافه پاساژ علاالدین در گذشته تخریب شد. این پاساژ جزو ناایمن‌ترین ساختمان‌های شهر بود و به‌رغم انجام اقداماتی برای ایمنی باز هم در دسته پاساژهای ناایمن قرار دارد. از نظر سازه‌ای باور ما نیست علاالدین بتواند دو طبقه اضافه داشته باشد اما متاسفانه در دوره پنجم با یک مکاتبه ساده مجوز دو طبقه اضافه را می‌گیرد. این‌ها تناقض‌هایی است که باید حل شوند.
در دوره گذشته شورا مصوبه‌ای را گذراند که لیست ساختمان‌های ناایمن منتشر شود اما بعدا با آن مخالفت شد، نمی‌دانم جزئیات مخالفت چه بوده  اما یکی از دلایل این بود وقتی لیست ساختمان‌های پرخطر را اعلام می‌کنیم، بستر اقدامات خرابکارانه می‌شود و مجموعه‌ای که می‌خواهد بر فرض یک عملیات تروریستی احتمالی انجام دهد، نقاط ضعف شهر تهران را می‌داند. این یک فرضیه بود که نمی‌دانم در شورای پنجم شکل گرفت یا واقعا دستگاه‌های امنیتی نسبت‌به آن‌ها اخطار دادند. هرکدام از دستگاه‌ها از منظر خود نگاه می‌کنند اما مهم این است که بالاترین امتیاز به اصلی‌ترین موضوع داده شود، ممکن است این هم یک دغدغه باشد اما باید ببینیم آیا این دغدغه در برابر حوادثی که ممکن است در شهر تهران به‌وجود آید امتیازی دارد که ایمنی را نادیده بگیریم؟
 از نظر من انتشار لیست اماکن پرخطر در تهران به ایمن‌سازی ساختمان‌ها کمک می‌کند. انتشار حداقل این 129ساختمان پرخطر کمک می‌کند تا یک مطالبه اجتماعی شکل گیرد و  برای صاحبان ساختمان‌ها مسوولیت اجتماعی شکل گیرد و به‌سمت ایمن‌سازی بروند. شهرداری تهران باید به‌سرعت نسبت‌به اجرای تکالیف خود در این مراکز به‌ویژه که خانواده‌های ما در آن‌ها رفت‌وآمد می‌کنند اقدام کند و رسیدگی به مساله ساختمان‌های ناایمن را در اولویت قرار دهد. متولیان و نهاد نظارتی در شورای شهر باید این توان را داشته باشد که مدیران مربوطه در شهرداری تهران را به تکالیف آشنا و آن‌ها را ملزم کنیم تا حصول نتیجه تکالیف خود را پیگیری می‌کنند و بعد از اینکه مطمئن شدیم شهرداری تکالیف خود را کامل انجام داده، سراغ دستگاه‌های دیگر برویم.

ارسال نظر

 

  • بازار مسکن در آخرین روزهای سال چه وضعیتی دارد؟

  • «صبح‌نو» در گفت‌وگویی پیدا و پنهان بحران اوکراین و احتمال وقوع جنگ در شرق اروپا را بررسی کرده است