|
شناسه خبر: 4156

یادداشت؛

وقتی صحنه مذاکرات شفاف می‌شود

سخنان حکیمانه اخیر رهبر معظم انقلاب در دیدار اعضای هیات دولت، بیانگر روایتی گویا از کارشکنی‌های واشنگتن و تروییکای اروپایی در 6دور مذاکرات وین بوده است.

حنیف غفاری در یادداشتی در روزنامه «صبح نو» نوشت: سخنان حکیمانه اخیر رهبر معظم انقلاب در دیدار اعضای هیات دولت، بیانگر روایتی گویا از کارشکنی‌های واشنگتن و تروییکای اروپایی در 6دور مذاکرات وین بوده است. در بخشی از سخنان ایشان آمده است: «آمریکایی‌ها در زبان و وعده می‌گویند تحریم‌ها را برمی‌داریم اما تحریم‌ها را برنداشتند و برنمی‌دارند. ضمن آنکه شرط هم می‌گذارند و می‌گویند که باید در همین توافق جمله‌ای بگنجانید که بعدا درباره برخی موضوعات صحبت شود وگرنه توافقی نخواهیم داشت... (همچنین) اکنون هم که به آمریکایی‌ها گفته می‌شود، تضمین دهید که توافق را در آینده نقض نخواهید کرد، می‌گویند تضمین نمی‌دهیم.»

واقعیت امر این است که مقاومت سرسختانه آمریکا در مقابل «ارائه تضمین درخصوص آینده برجام» به‌وضوح نشان می‌دهد که «حفظ واقعی توافق هسته‌ای» به خط‌قرمز مشترک دو حزب سنتی آمریکا، یعنی دموکرات‌ها و جمهوریخواهان تبدیل شده است. نباید فراموش کرد که در مذاکرات هسته‌ای منتهی به انعقاد برجام در بین سال‌های 1392 تا 1394، دموکرات‌ها با اصرار ویژه‌ای که روی «گنجاندن مکانیسم ماشه» در سند توافق و همچنین شکل دادن قانون داخلی «لزوم تایید استمرار تعلق تحریم‌های ضد ایرانی در فواصل 120روزه ازسوی رییس‌جمهور مستقر در کاخ سفید»، زمینه را برای خروج دولت ترامپ از کاخ سفید فراهم کردند.

واقعیت امر این است که جرم دموکرات‌های آمریکا در پروسه برگزاری مذاکرات هسته‌ای، خروج ترامپ از برجام و مذاکرات احیای برجام، از جمهوریخواهان به مراتب سنگین‌تر است. درحال‌حاضر نیز دموکرات‌ها درصددند به هر نحو ممکن، از «افزایش هزینه نقض برجام» ازسوی آمریکا در آینده جلوگیری کنند. این همان امتیاز و تعهدی است که دولت دموکرات بایدن دارد به دولت جمهوریخواه بعدی در ایالات‌متحده می‌دهد! بدیهی است که در مقابل چنین وقاحتی نباید حتی یک گام تسلیم شد. مساله دیگری که نمی‌توان آن را نادیده انگاشت، به عدول قطعی حاکمیت آمریکا از «سند حقوقی برجام» بازمی‌گردد.

مقامات آمریکایی پس از انعقاد برجام، صرفا جایی به سند برجام و سند قطعنامه 2231 شورای امنیت سازمان ملل متحد استناد می‌کردند که تامین‌کننده و توجیه‌گر منافع ضد ایرانی آن‌ها بود. بااین‌حال در مواردی مانند تفسیر بند29 برجام و دیگر بندهایی که طرف غربی را در خصوص رفع تحریم‌های ضدایرانی متعهد می‌ساخت، کمترین اصالت و موضوعیتی برای سند توافق قائل نبودند. بی‌دلیل نیست که مقامات غربی، احیای برجام را متغیری وابسته به برگزاری مذاکرات منطقه‌ای و موشکی با ایران دانسته و هرگز آن را به‌مثابه یک «متغیر مستقل حقوقی» مورد شناسایی و رصد قرار نمی‌دهند. «سند حقوقی برجام» از همان سال2016 میلادی (زمان اجرایی شدن برجام) برای مقامات آمریکایی و اروپایی محلی از اعراب نداشت. ریاست کمیته مشترک برجام ازسوی مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپا و عضویت کشورهای آمریکا، آلمان، انگلیس و فرانسه در این کمیته نیز مسیر را برای ارائه سوء تفاسیر مضحکانه از توافق هسته‌ای و متن سند فراهم می‌کرد. درهرحال، اکنون افکار عمومی دنیا درک شفاف‌تری از زیاده‌خواهی و رویکرد مغرضانه و غیرحقوقی طرف غربی نسبت‌به برجام دارد!

ارسال نظر