|
شناسه خبر: 505

دولت در نامه خود به مجلس، تذکرها و سوال‌های نمایندگان درباره عملکردش را به عنوان مصادیق تهمت و افترا به رییس‌جمهور فهرست کرده است

واقعیت‌های یک نامه اشتباهی

ناکارآمدی دولت دوازدهم در حل مشکلات کشور و بی‌تدبیری‌‌‌های سریالی و تصمیمات اشتباه که تبعات آن در حوزه‌‌‌های مختلف اقتصادی، سیاسی و امنیتی بروز و ظهور پیدا کرد، موجب شد تا تفاوت‌‌‌های نظری در جریان انقلابی درباره نحوه مواجهه با دولت روحانی شکل بگیرد.

ناکارآمدی دولت دوازدهم در حل مشکلات کشور و بی‌تدبیری‌‌‌های سریالی و تصمیمات اشتباه که تبعات آن در حوزه‌‌‌های مختلف اقتصادی، سیاسی و امنیتی بروز و ظهور پیدا کرد، موجب شد تا تفاوت‌‌‌های نظری در جریان انقلابی درباره نحوه مواجهه با دولت روحانی شکل بگیرد. از پیشنهاد‌‌‌های استیضاح و برکناری روحانی گرفته تا افزایش نظارت‌‌‌های میدانی و وادار ‌کردن مسوولان به کار و تلاش بیشتر.

اما برخی اتفاقات طی روزها و هفته‌های گذشته درباره چگونگی برخورد با دولت روحانی، رهبر انقلاب را بر آن داشت تا فرمایشاتی را در باب بهبود و تلطیف فضای فی‌مابین دولت و مجلس ارائه کنند. ایشان با حرام دانستن هتک حرمت در میان مردم و در بین مسوولان بالای کشور، از انتقاد سازنده برای پیشرفت امور استقبال ‌کردند. حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، رهبر معظم انقلاب روز شنبه، سوم آبان‌، انتقاد را غیر از هتک حرمت دانستند و گفتند: هتک حرمت در میان مردم حرام است و نسبت به مسوولان بیشتر، به‌خصوص در میان مسوولان بالای کشور. این سخنان نیز از سوی تمامی نمایندگان مجلس و به‌ویژه مخاطبان خاص، با استقبال مواجه‌شد و همگی اطاعت عینی و عملی خود نسبت به این مواضع را نشان دادند. رییس مجلس شورای اسلامی نیز از تلاش مجلس برای استفاده از ظرفیت‌‌‌های قانونی‌اش در واداشتن دولت به کار و تلاش بیشتر گفت و تاکید کرد که «اطمینان دارم که همه نمایندگان مجلس شورای اسلامی از این پس حرف‌هایی که مردم به آنها می‌زنند و گلایه‌های مردم از مسوولان اجرایی را در سینه خود محفوظ می‌دارند و آن را به تلاش برای به حرکت در‌‌آوردن چرخ‌های اقدام در همه بخش‌های اجرایی کشور با اولویت مسائل اقتصادی، استفاده از ظرفیت‌های قانونی و نظارتی مجلس شورای اسلامی تبدیل می‌کنند و دولت را از طریق نقد صریح و دلسوزانه، نظارت و کنترل بر بودجه و اجرای قوانینی که معطل مانده است یا خلاف قانون عمل می‌شود، به مجلس و مردم پاسخگو می‌کنند.» مصادیق توهین به رییس‌جمهور از نظر دولت! اما برخی نیروهای سیاست‌زده متنفذ در دولت که خود بارها اخلاق را نسبت به مجلس یازدهم زیرپا گذاشته‌اند، تلاش ‌‌کردند تا گفته‌های رهبری را به نوعی تذکر ویژه به مجلس یازدهم و حمایت ویژه‌تر از دولت تعبیر و تفسیر کنند؛ چنانکه اخیرا از سوی معاونت تقنینی رییس‌جمهور، فهرستی از مصادیق توهین به دولت از تذکرات و نطق‌‌‌های نمایندگان مجلس یازدهم استخراج و به مجلس شورای اسلامی فرستاده شده است تا نمایندگان در نطق‌ها، سخنان و تذکرات خود آن‌را رعایت کنند! به‌طور مثال، ابراهیم عزیزی که در تذکر کتبی در جلسه علنی ۲۵ خرداد ۹۹ خطاب به دولت گفته‌است «در دولت آقای روحانی وزارت آموزش و پرورش در اولویت نبوده و متاسفانه این وزارتخانه حاشیه‌ای و فاقد اولویت است» كه این را جزو مصادیق توهین به دولت و رییس‌جمهور احصا کرده‌اند. این در حالی است که نظارت بر عملکرد دولتمردان و سوال پرسیدن، بازخواست ‌کردن و در نهایت استیضاح ‌کردن، حق قانونی و کارویژه قوه مقننه در مقابل دولت است. نطق منصور شکراللهی درباره گزارش رییس سازمان برنامه و بودجه کشور در 13 خرداد که خطاب به رییس‌جمهور گفته «مردم ما به دلیل عدم‌برنامه‌ریزی مناسب جهت بهره‌برداری صحیح و اصولی از مواهب و منابع و نعمت‌های خدادادی توسط ما مسوولان عنوان محرومیت را دریافت کرده‌اند» نیز جزو مصادیق هتک حرمت رییس‌جمهور در این نامه آورده شده است! چند نمونه دیگر از نطق‌ها و تذکرات نمایندگان هم به عنوان توهین، افترا و هتک حرمت و نسبت‌‌‌های ناروا به رییس‌جمهور و دولت تلقی شده‌اند كه در ادامه می‌‌خوانید. علی حدادی (25 خرداد) در تذکر شفاهی خطاب به رییس‌جمهور: «پس از 6 سال با تمامی اختیاراتی که به دولت داده شده است، چرا کنترل و نظارت کافی بر بازار کالاهای اساسی و مسکن وجود ندارد و چه کسی باید پاسخگو باشد؟» حبیب‌الله دهمرده (اول تیر) در تذکر شفاهی خطاب به رییس‌جمهور: «آقای رییس‌جمهور! اعتماد به مستکبران عالم خطایی نابخشودنی است چرا این همه انفعال وجود دارد.» کمال علیپور ( 18 خرداد) در تذکری شفاهی خطاب به رییس‌جمهور: «دولت باید مانع از فروش بی‌حساب و کتاب سهام عدالت شود؛ به همین دلیل از رییس‌جمهور می‌خواهیم نمایندگان مجلس را از این اقدام مطلع کنند.» عیسی جعفری، نماینده بهار و کبودرآهنگ (3 تیر): «آقای رییس‌جمهور! آیا از قیمت افسارگسیخته کالاها خبر دارید؟ آیا شما با یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان می‌توانید زندگی کنید؟ آیا خبر دارید با انتصابات فامیلی و بهادادن به افراد مساله‌دار بیشتر زمینه فساد را مهیا می‌‌کنید؟ آیا می‌‌دانید برخی از مسوولان در دولت جنابعالی از مدرک تحصیلی معتبر برخوردار نیستند؟ آیا می‌‌دانید بعضی از مسوولان با جعل سند کارت پایان خدمت ‌گرفتند؟ آیا خبر دارید مسوولان چند سال است از پرداخت اجاره‌بهای خانه‌‌‌های سازمانی امتناع می‌کنند؟ این افراد گرانی افسارگسیخته مسکن را چه زمانی متوجه خواهند شد.» جواد نیک‌بین (25 خرداد) در واکنش به گزارش وزیر آموزش و پرورش: «از آنجایی که دولت اعتقادی به اجرای سند تحول ندارد و به دنبال اجرای 2030 است، وضعیت کنونی ایجاد شده است.» سکوت به جای انتقاد جدای از وظیفه نظارتی مجلس شورای اسلامی، امروز در شرایطی قرار داریم که فشار معیشتی و اقتصادی به‌شدت مردم را تحت تأثیر قرار داده است و آنان از نمایندگان خود مطالبه‌ و خواسته‌هایی دارند که باید توسط نمایندگان پیگیری و از مسوولان مطالبه‌گری شود. همانگونه که رهبر انقلاب هم تاکید ‌کردند، هتک‌حرمت جدای از انتقاد است؛ بنابراین دولت نمی‌تواند با فرافکنی و قائم‌شدن پشت رهبری هر انتقادی را توهین تلقی کرده و از پاسخگویی فرار کند. هرچند نباید در انتقادها و بیان کاستی‌ها و ناکارآمدی‌ها هتک‌حرمت شود اما قرار هم نیست که در برابر ضعف عملکرد دولتمردان و مسوولان سکوت شود و این دو تضادی با یکدیگر ندارند.

منبع: روزنامه صبح نو

ارسال نظر