|
شناسه خبر: 2334

مجری‌-کارشناس برنامه «گیومه» رادیونمایش در گفت‌وگو با «صبح‌نو»:

سوءنیت نداریم

مجله خبری‌-فرهنگی «گیومه» از ساعت 9 تا 10:30 روی آنتن شبکه رادیویی نمایش می‌رود. علی جعفری‌فوتمی، مجری‌-کارشناس این برنامه پرشنونده رادیونمایش است؛ با او درخصوص محتوای این برنامه و موضوعاتی دیگر گفت‌وگو کرده‌ایم که در ادامه می‌خوانید.

صبح و ساعات آغازین روز برای پخش برنامه «گیومه» با محتوای فرهنگی‌-هنری مناسب است؟ «گیومه» یک مجله خبری‌-فرهنگی است، یعنی یک مجله خبری یا فرهنگی یا هنری صرف نیست؛ در ابتدای ادوار پیشین «گیومه» و دو سال اخیر که من در این برنامه حضور داشته‌ام، بخش فرهنگی و هنری آن پررنگ‌تر بود و به همین دلیل برای خودمان هم این سوال مطرح بود که چنین برنامه‌ای که بهتر است عصر یا شب پخش شود، محل اعراب آن برای پخش در صبح چیست! اما بعدها با تغییراتی که کرد به مجله خبری تبدیل شد. درواقع ما در این برنامه خبرهای مهم حوزه فرهنگ و هنر را بررسی كرده و آنهایی که جای بحث و گپ و گفت دارند را انتخاب و درباره آنها صحبت می‌کنیم. بنابراین، این شکل، به لحاظ زمانی و ساعت پخش توجیه دارد. در طول یک ساعت برنامه حدود پنج گفت‌وگوی خبری داریم که در زمان تقریبا پنج دقیقه‌ای خیلی صریح با فرد مربوط به خبر صحبت می‌کنیم. ماهیت چنین برنامه‌ای را چقدر با مطالبه‌گری و ایجاد بحث‌های چالشی همراه می‌دانید؟ یکی از اجحاف‌هایی که در این سال‌ها در حق کلمه چالش شده، همین است که اگر فکر می‌کنیم برنامه‌ای با محتوای گفت‌وگومحور، خبری و... خوب است، الزاما باید چالشی باشد؛ چالشی یعنی چه! وقتی نگاه شما نسبت به یک خبر، توضیح و تبیین آن خبر است، بنابراین با صاحب یا تولیدکننده آن صحبت می‌کنید تا متوجه شوید و به اطلاع عموم برسانید اصل خبر چه بوده است که در اینجا چالش اساسا بی‌معناست؛ اما گاهی یک بحث چالش را می‌طلبد و شما باید به این سمت بروید. ما در «گیومه» هر دوی این نگاه‌ها را داریم؛ برخی مواقع بحث اطلاع‌رسانی را داریم، مانند بازگشایی مجدد سینماها و سالن‌های تئاتر که چالشی در آن وجود ندارد و ما صرفا اطلاع‌رسانی می‌کنیم اما با همین خبر بازگشایی تئاتر و دستورالعمل ستاد مبارزه با کرونا، ممکن است ما به مدیرکل هنرهای نمایشی زنگ بزنیم و به بهانه همین خبر از آنها بپرسیم که در این ماه‌ها برای اهالی تئاتر چه اقداماتی کرده‌اید که اینجا ممکن است وارد بحث چالشی شویم؛ بنابراین نگاه ما در «گیومه» این نیست كه در یک برنامه خبری خوب الزاما هر روز دعوا شود یا مباحثی در آن مطرح شود که به تضارب آرا برسد. البته در بسیاری از برنامه‌ها می‌بینیم که به هر قیمتی تلاش می‌کنند تا دیده شوند. هر برنامه‌ساز و هرکس که کاری را انجام می‌دهد، در شرایط دیده‌نشدن و پیش‌رفتن در خلأ پیش می‌رود که نباید ادامه پیدا کند؛ بنابراین امر دیده‌شدن امری درست است اما برای بروز این اتفاق راه‌های زیادی وجود دارد؛ با دعوا راه انداختن، ایجاد چالش‌ها و... این اتفاق نمی‌افتد؛ اگر تحلیل، قضاوت و تبیین درستی داشته باشید، فکر می‌کنم برنامه مخاطب خود را پیدا می‌کند، آن هم بدون اینکه لازم باشد هر روز درگیری در برنامه ایجاد شود. در مجموع استفاده از تمام ابزارها برای دیده‌شدن، اتفاق درستی است؛ اما آیا ما از این ابزارها به درستی استفاده می‌کنیم! هرجا لازم باشد برنامه چالشی می‌شود و هرجا لازم نباشد، نه. یک برنامه رادیویی در حوزه فرهنگ چقدر می‌تواند در زمینه اطلاع‌رسانی یا همان بحث‌های چالشی موفق عمل کند؟ قطعا بسیار می‌تواند موثر باشد؛ اگر غیر از این بود نباید در رادیو فعالیت می‌کردم.

شاید به لحاظ عدم‌برخورداری از عنصر تصویر، این تصور وجود دارد. بله، همواره بین صدا و تصویر رقابتی وجود دارد؛ اما نکته‌ای که وجود دارد این است که در دسترس بودن عنصر صدا نسبت به تصویر یک مزیت محسوب می‌شود و اینکه رادیو خیلی شنیده نمی‌شود یا تلویزیون دیده نمی‌شود را باید در سیاست‌های کلان این ساختار جست‌وجو کرد؛ فکر می‌کنم این مشکل از جانب رادیو و تلویزیون به شکل فنی و کلی نیست بلکه سیاست‌گذاری است که آن را هدایت می‌کند و باعث می‌شود گاهی به جای اینکه مخاطب را جذب کند آن را دفع می‌كند؛ اما به طور کلی این تفکر که بگوییم تلویزیون و رادیو تمام مخاطبان خود را از دست داده‌اند، درست نیست. اگر مخاطب این مدیوم‌ها را دنبال نمی‌کند، به این دلیل است که ما نمی‌توانیم خیلی خوب آنها را جذب کنیم.

کدام رویدادهای فرهنگی برای برنامه «گیومه» در اولویت قرار دارند؟ این برنامه در رادیونمایش پخش می‌شود؛ بنابراین اتفاق‌های مربوط به حوزه‌های تئاتر، سینما، ادبیات نمایشی و ... در اولویت قرار دارند و بعد از آن به ترتیب سایر حوزه‌های فرهنگی و هنری مانند هنرهای تجسمی، موسیقی و ادبیات در شکل خالص آن و... موضوعاتی هستند که به آنها می‌پردازیم. همراهی افراد مرتبط به خبرهای حوزه فرهنگ و هنر با برنامه «گیومه» در چه سطحی است؟ وقتی برنامه جایگاهی پیدا می‌کند و افرادی که در آن حضور دارند، فارغ از اینکه اسم و رسم برنامه روی دوش‌شان باشد، اسم و رسمی را هم از خارج برنامه با خود همراه دارند، بر همین اساس با کسانی که ارتباط دارند با سهولت بیشتری در برنامه حاضر می‌شوند و ارتباط می‌گیرند؛ من اعتبار خود از سینما و تئاتر را در این برنامه کسب نکرده‌ام، بیرون از این سیستم کار می‌کنم و مرا می‌شناسند؛ بنابراین با موقعیت و روابط افراد در حوزه هنر آشنا هستم و مراودات مختلف داریم و از این اماکن در برنامه استفاده می‌کنیم؛ تهیه‌کننده برنامه هم همین‌طور. برنامه بیش از آنکه رادیویی باشد، تئاتری است و ما با این دوستان در ارتباطیم؛ ضمن اینکه برنامه «گیومه» با این ساختار تقریبا یک‌سال‌و‌نیم است که روی آنتن شبکه نمایش است و ما در این مدت اغلب با کسانی که از آنها محتوا می‌گیریم و صاحبان خبر مشکلی نداریم و به ما اعتماد دارند و می‌دانند که سوءنیتی نداریم؛ بنابراین وقتی بعد از مدتی حقانیت یک برنامه ثابت می‌شود، آدم‌ها با خیال راحت در اختیار برنامه قرار می‌گیرند چراکه می‌دانند از مواضع آنها سوء‌استفاده نمی‌شود. خیلی از برنامه‌ها در بهترین موقعیت‌های خودشان با اعمال‌نظرهای غیرکارشناسی از بیرون محوطه برنامه‌‌‌سازی اعم از مدیران رده‌بالا یا افراد موثر، کم‌کم به شیرهای بدون یال و دم‌ تبدیل می‌شوند، به طوری که برنامه بعد از مدتی آنقدر خراب می‌شود که از دست می‌رود. من واقعا از صمیم قلب می‌خواهم برای این برنامه چنین اتفاقی نیفتد.

ارسال نظر