|
شناسه خبر: 8359

یک‌‎بام ودوهوای نهادهای نظارتی در برخورد با محصولات نمایشی

ابتذال «قدغن»

فیلم قدغن به تهیه‌کنندگی حسین فرح‌بخش و کارگردانی مجید مافی از مبتذل‌ترین فیلم‌هایی است که در سال‌های اخیر تولید شده است.

یک فیلم به‌شدت ضداخلاق که معلوم نیست طبق کدام ضابطه، قانون و نظارت توانسته ابتدا به اکران سینمایی و سپس به شبکه نمایش خانگی راه پیدا کند. در این فیلم با ترکیبی از خیانت، تجاوز و عشق ذوزنقه‌ای طرف هستیم که با شفافیت و صراحت درباره تجاوز به زنان متاهل بحث می‌کند. این حجم از وقاحت در کمتر فیلم سینمایی در ایران دیده می‌شد که بدون پرده‌پوشی سخن از تجاوز به‌صورت رسمی گفته باشد؛ تصویری که این فیلم روایت می‌کند علاوه‌بر جامعه‌ای بیمار -گرچه وزن و اندازه سینمایی ندارد- دقیقا در نقطه‌ای ایستاده که فیلمفارسی‌های قبل از انقلاب در سخیف‌ترین حالت خود ایستاده بودند. در این میان مشخص نیست که اولا چگونه معاونت سینمایی به این فیلم مجوز اکران داده و بعد چگونه ساترا چشم خود را نسبت‌به اکران این فیلم از فیلیمو و نماوا بسته است. واقعا جای سوال است که چگونه ساترا درباره سریال‌های جدی و مهمی چون زخم‌کاری، خسوف و خاتون این میزان سختگیری می‌کند اما نسبت‌به اثر مبتذلی چون «قدغن» سکوت کرده و اجازه اکران آنلاین آن را می‌دهد. کمترین توقع از سازمان سینمایی و ساترا توقف اکراین آنلاین قدغن است تا بیشتر از این عرصه و مجال برای چنین نمایش‌های غیراخلاقی مهیا نباشد.
البته در این میان، حتما برای فعالیت فردی مانند حسین فرح‌بخش که انبوهی فیلمفارسی در کارنامه‌اش دارد باید حد و مرز و شرط و شروطی تعیین کرد. این فرد که در کارنامه خود فیلم‌های نامربوط و سطحی بسیاری ساخته، این‌بار پا را از خطوط قرمز جلوتر آورده و یک فیلم مبتذل به‌تمام‌معنا ساخته است. آیا قرار است فضا بر افراد صاحب‌فکر و توانمند در سینمای ایران بسته شود و به جای کمک به هنرمندانی که نسبت‌به مسائل جامعه تعهد دارند و توانایی ساخت آثار جدی دارند، فضا برای آثاری چون قدغن و تهیه‌کنندگانی چون فرح‌بخش باز باشد؟  و در پایان باید گفت، نگاه مبتذل امثال قدغن به ناهنجاری‌ها و معضلات جامعه راه را برای نگاه جدی و آسیب‌شناسانه بسیاری از دیگر آثار سخت می‌کند و عملا هزینه چنین فیلم‌هایی را دیگر هنرمندان باید بدهند.

 

ارسال نظر