|
شناسه خبر: 9837

دفاع معتمدآریا از سینمای اخلاقی

فاطمه معتمدآریا که این روزها در آستانه ورود به پنجمین دهه فعالیت حرفه‌ای خود است و یکی از مهم‌ترین بازیگران زن ایران به شمار می‌رود، کارنامه‌ای پربار در سینما دارد و در نقش‌های مهمی خوش درخشیده است.

بی‌شک نقش او در فیلم «گیلانه» برای آن‌ها که فیلم را دیده‌اند به این زودی از یادها نخواهد رفت، همین‌طور بازی هوشمندانه او در فیلم «اینجا بدون من».
طی روزهای اخیر ویدیویی از این بازیگر منتشر شده که در آن چنین می‌گوید: «در سال‌های پس از انقلاب، سه عامل کلیدی فیلمنامه یعنی سکس، خشونت و الکل از آن‌ها حذف شد که موجبات افتخار و رشد سینمای ایران پدید آمد. سه عاملی که در تمام جهان معیار اصلی سینما بود، در ایران حذف شد و به‌جای آن‌ها، ارتباط انسانی، فرهنگ، شعور و هویت جایگزین شد. این اتفاق سبب شد تا سینمای ما در دهه‌های60 و 70 در جهان تحت‌عنوان سینمای ایران شناخته شود، همچنان که جهان، سینمای آمریکا را تحت عنوان سینمای هالیوود می‌شناسد، از سینمای ما نیز تحت‌عنوان سینمای ایران نام می‌برد.»
او ادامه می‌دهد: «از یک بی‌چیزی، چیزی به دست آمد که مانند نهال باید از آن نگهداری می‌شد. این نگهداری تا نیمه دوم دهه70 ادامه داشت و ما در اثر این نگهداری که طی آن بسیاری از رذایل ازجمله توهین و بی‌هویتی، حذف شده بود، تبدیل شدیم به سینمای شاعرانه‌ای چون نارونی، باشو غریبه کوچک، ناصرالدین‌شاه آکتور سینما.»
معتمدآریا می‌افزاید: «در نیمه دوم دهه70 و مشخصا از سال76 به بعد، یک سقوط اساسی در سینمای ما اتفاق افتاد و آن اینکه، مدیران سینمایی که ما را عین کودک نگهداری کرده بودند و ما را به سن نوجوانی رسانده بودند، در اوج شکوفایی، ما را ترک کردند و زیرپای ما خالی شد و این نهال تازه رشدیافته و پر از شکوفه، میوه‌های‌مان نارس شد. بخش زیادی به دلیل سیاست‌هایی بود که اتفاق افتاد. به ما یاد داده بودند راه رفتن را اما ما هنوز پای‌مان محکم نشده بود که ما را رها کردند و سینما، سلیقه‌ای شد و ما فهمیدیم هرکسی به اندازه توان خودش می‌تواند راه برود، این طور شد که ما دیگر نه مدیر دلسوزی داریم، نه مدیر بافرهنگی داریم، نه مدیری داریم که بتواند ما را کنترل و راهنمایی کند.»
این صحبت‌ها بازتاب گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی داشت .
 در صحبت‌های معتمدآریا دو نکته وجود دارد که باید به آن‌ها دقت کرد؛ اول اینکه به این حقیقت اشاره کرده که حذف سه پارامتر اصلی سینمای پیش از انقلاب یعنی سکس، خشونت و الکل سبب شد سینمای ایران بتواند مسیر سعادت را پیدا کرده و به هویت خوبی در عرصه سینمای جهان دست یابد و دوم آنکه یکی از نتایج ولنگاری امروز که در سینما دیده می‌شود، رها کردن جریان سینما ازسوی مدیران دوره اصلاحات بوده که نیاز به مدیریت و راهنمایی، حتی در شرایط فعلی نیز امری اجتناب‌پذیر درجهت اعتلای سینمای ایران است.
بازنشر این اظهارات معتمدآریا، سبب خشم دشمنان قسم‌خورده سینما و هویت ایران شده است. حال آنکه تفسیر معتمدآریا، بارها از زبان هنرمندان دیگر نیز بیان شده بود و درواقع، انتظار دیگری جز بیان این حقیقت‌ها از زبان یک مهره اصلی دنیای سینما طی چهار دهه اخیر نمی‌رفت. فاطمه معتمدآریا در تمامی این سال‌ها، اگرچه نقدهایی به وضعیت اجتماعی و سیاسی کشور داشته است اما آیا این نقدها می‌تواند یک بازیگر را از بیان حقیقت و آسیب‌شناسی محیطی که به شکلی حرفه‌ای در آن فعالیت کرده، بازدارد!

ارسال نظر