|
شناسه خبر: 9973

پس از چندین هفته کش‌وقوس و ۲۴ساعت طوفانی، سرانجام مهدی تاج رئیس فدراسیون شد

تاج در فدراسیون

«فوتبال ایران دیگر چیز شگفتی‌آوری ندارد.» این جمله را هروقت می‌گوییم، باید منتظر اتفاقی باشیم تا غلط‌بودن حرفمان به‌سرعت ثابت شود. دو روز پیش و وقتی مطمئن بودیم که وضعیت فدراسیون فوتبال و مجمع و انتخابات ریاست فدراسیون از این عجیب‌تر نمی‌شود و حرف‌و‌حدیث‌ها احتمالا بیش تر از چیزی که هست نخواهد شد، در ساعات اولیه بامداد سه‌شنبه خبر آمد که انتخابات فدراسیون فوتبال و مجمع فدراسیون لغو شده است.

خبری عجیب‌وغریب که تا همین لحظه نه‌تنها کسی از علتش حرف نمی‌زند، بلکه آن را گردن هم نمی‌گیرد. مسوول این اتفاق حسن کامرانی‌فر، کمک‌داور سابق و دبیرکل فدراسیون فوتبال (البته تا دیروز)، است و این تصمیم را او گرفته است؛ اما نه خود آقای کامرانی‌فر و نه هیچ‌کس دیگر درباره این اتفاق به‌روشنی حرفی نزده است. به‌هرحال هرچه بود و نبود، مهدی تاج دیروز در رقابت با میرشاد ماجدی و عزیزا... محمدی با کسب 51رأی به‌مدت دوونیم سال رئیس فدراسیون فوتبال ایران شد. خود او بلافاصله پس از انتخابات از تمام‌شدن رقابت‌ها و کدورت‌ها و پشت‌سرگذاشتن همه‌چیز گفت؛ اما همه می‌دانند که حالا دور، دور تاج است و قرار بر تصمیم‌سازی اوست. تصمیم‌سازی‌ای که ترکش‌های آن از همان دقایق اولیه انتخابش شروع به تلفات‌دادن کرد. در چند خطی که پس از این می‌آید، نخست از این تصمیم‌ها خواهیم نوشت و بعد مفصل درباره مهم‌ترین تصمیم آینده رئیس فدراسیون حرف خواهیم زد؛ انتخاب سرمربی آینده تیم‌ملی.

چند قاب ماندگار
قطعا عجیب‌ترین قاب دیروز، تصویر سر در گریبان فروبرده حسن کامرانی‌فر بود، پس از اینکه مطمئن از لغونشدن انتخابات، منتظر انتخاب تاج بود. همه می‌دانستند تاج انتخاب می‌شود؛ از میرشاد ماجدی که هر وقت در مجمع دوربین روی او می‌آمد، پوزخند می‌زد و خودش را مسلط نشان می‌داد تا عزیز محمدی که وقتی از سالن بیرون آمد، با حالتی عصبی گفت اعضای مجمع همان‌هایی هستند که سر قرارداد ویلموتس با تاج همراه بودند و حالا هم به او رأی دادند، همان‌طور که در دوره پیش رأی داده بودند و از این به بعد هرچه شود، چه خوب و چه بد، تقصیر مجمع فدراسیون فوتبال است. همچنین، وحید شمسایی که بااحترام به تاج و نبی از سمتش به‌دلیل اختلاف‌نظرها استعفا کرد و گفت روزی برمی‌گردد که نوبتش باشد تا احسان حاج‌صفی، کاپیتان تیم‌ملی، که خودش را برای فقط چند ساعت به تهران رسانده بود و زودتر از موعد رأی داد و سریع به فرودگاه برگشت تا بپرد. گل سرسبد قاب‌های ماندگار اما جایی بود که میرشاد ماجدی گفت زیر هیچ حکمی که در آن قرار باشد سرمربی تیم‌ملی عوض شود، امضا نخواهد کرد. صحبتی که پیش و بیش از همه‌چیز جنگ اصلی آینده در فدراسیون را نشان داد؛ انتخاب سرمربی تیم‌ملی.

کی‌روش آمدنی است؟
از مهم‌ترین قول‌های تاج در مباحثات و مناظرات پیش از انتخابات، قول تغییر مربی و صحبت از توافق با کی‌روش بود. در مصاحبه پس از انتخابش پاسخی دیپلماتیک داد که دلیل آن تغییر جایگاه حقوقی اوست، اما همه می‌دانند که پاسخ گنگ و مبهم تاج به چه معناست. از آرایش نیروها هم می‌توان فهمید که ماجرا از چه قرار است؛ بعضی برنامه‌سازان تلویزیونی و روزنامه‌نگاران تأثیرگذار که مخالف کی‌روش و به‌تبع آن مدافع اسکوچیچ هستند، از ابتدا با تاج مخالف بودند و از لغو چندساعته انتخابات خوش‌حال. اما چالش‌های آمدن کی‌روش چیست؟ نخست باید توجه کرد که همه‌چیز در فوتبال ایران به رئیس فدراسیون ختم نمی‌شود و با وجود جدایی نسبتا زیاد فدراسیون از وزارت ورزش، نظر دولت و وزیر ورزش در انتخاب سرمربی تیم‌ملی مهم است. از سوی دیگر نباید وزنه رسانه‌ها و بازیکنان و پیشکسوتان را نادیده گرفت و باید توجه کرد که شاید در بین این گروه‌ها کی‌روش مخالفانی سرسخت داشته باشد. کی‌روش اما یک هفته پیش با انتشار پستی از حرف‌هایش در حلقه بازیکنان تیم‌ملی نشان داد که اصلا بدش نمی‌آید به ایران بازگردد و شاید بخشی از بدنه دوپاره تیم‌ملی هم تا حد زیادی موافق او باشند. اصلا همین دودستگی در تیم‌ملی و اینکه هرکس ساز خودش را می‌زند و از انتخاب مربی تا رئیس فدراسیون اظهارنظر می‌کند، یکی از دلایل روی‌آوردن بعضی‌ها به ایده آمدن کی‌روش است. مردی که با وجود همه حاشیه‌ها و اخلاق عجیبش، دست‌کم تیم‌ملی را یکدست کرده بود. به‌هرحال اتفاقات یکی،‌دو ماه آینده فوتبال ایران تماشایی است؛ باید دید تصمیم‌سازان به دیکتاتور مصلحی مثل کی‌روش رو خواهند آورد یا اوضاع قرار است طوری دیگر پیش برود.
 

 

ارسال نظر