|
شناسه خبر: 9788

سرمقاله

مردی گوشه هیات ایستاده است...

امیر اسماعیلی سردبیر صبح نو

انگار بعد از شهادت مدافعان حرم، تاسوعا و عاشورا گونه‌ای دیگر شده است؛ پر از معنی‌های تازه و بکر. شیربچه‌هایی که از جلسه‌های هیات بلند شدند و علم سربازی عباس را بالای سر، بلند کردند که مگر ما نباشیم که حرامی و داعشی نزدیک حرم شود. امسال هم تاسوعا و عاشورا رنگی دیگر داشت. از شام، شهید آورده بودند؛ شهیدی که سر او نیز روی نیزه رفته بود. انگار تاریخ تعمد دارد دائم یادمان بیندازد که کجای دنیا ایستاده‌ایم؛ آنجایی که مدافعان حریم و حرم ایستادند، جای درستی است. جای والایی است. عزت دارد. عظمت دارد. بزرگی دارد. انگاری در تمام جلسه‌های روضه امام مظلوم، مردی و فرمانده‌ای با چشمان خاص و نافذ گوشه هیات ایستاده و بر سینه می‌زند؛ فرمانده‌ای که شاید خصم و شیطان او را دی‌ماه98 از ما گرفت، اما فرماندهی‌اش بر دل و جان نیروهایش برقرار است و دستورهایش لازم‌الاجرا... قاسم هنوز زنده است... حاج‌قاسم حواسش هست. فرماندهی هنوز از آن اوست حتی در همین لحظات و نوشتن همین کلمه‌ها که صدای ناله و مظلومیت بچه‌های غزه به آسمان می‌رسد اما مردم دنیا آن را نمی‌شنوند.

 

ارسال نظر