۳۰۲۸

سال سخت‌تر 99

برای ویژه‌نامه آخر سال و نوروز 99 چند روز فکرمان درگیر تیتر بود؛ تیتری که در برگیرنده قسمت عمده‎ای از سال رفته باشد؛ سالی که در آن خصم، حاج‌قاسم‌مان را گرفت و هیچ گمان‌مان نبود به تاب‎‌آوری. تلخ‎ترین حادثه سال بود نبود حاج‌قاسم.

امیر اسماعیلی، سردبیر/ برای ویژه‌نامه آخر سال و نوروز 99 چند روز فکرمان درگیر تیتر بود؛ تیتری که در برگیرنده قسمت عمده‎ای از سال رفته باشد؛ سالی که در آن خصم، حاج‌قاسم‌مان را گرفت و هیچ گمان‌مان نبود به تاب‎‌آوری. تلخ‎ترین حادثه سال بود نبود حاج‌قاسم. در نهایت به تیتر «سال سخت98» رسیدیم و آن را روی جلد کار کردیم. از همان موقع ذهنم درگیر امروز بود که برای ویژه‌نامه 1400 چه تیتری کار کنیم. بی‎واهمه باید می‎زدیم «سال سخت‌تر 99»؛ اما همیشه در سخت‎ترین شرایط نیز امید، ساری است و توان‎‌دهنده برای ادامه حیات.

سال سختی به همه گذشت؛ هر روز خبری از رفتن عزیز و آشنایی، هر روز فشارهای روزافزون معیشتی به اقشار متوسط و پایین جامعه. در سال 99 سوای کرونا، گرفتار دلالان و نظام دلالیسم بودیم که از هیچ کاری برای فشار حداکثری به مردم و پر‌کردن حساب‎های بانکی خود مضایقه نکردند. در این میان، بی‌تدبیری‌ها، بی‌تصمیمی‌ها و نبود کنترل بازار حسابی به کمک آنانی آمد که پول روی پول تلنبار ‌کردند و تنها مساله‌ای که برایشان مهم نبود، مردم و معیشت آنها بود.
سال 99 با نگرانی و دلشوره گذشت؛ نگرانی بیماری کرونا که کوچک و بزرگ نمی‌شناسد. یکی از کارهای ثابت روزانه‌مان دیدن اخبار ساعت 14 و اعلام آخرین تعداد مبتلایان و متاسفانه فوتی‌های کرونا بود و دلشوره‌مان از تصمیم‌های خلق‌الساعه دولتی که خیلی سریع در قیمت‌های بازار و به تبع آن معیشت مردم تاثیر می‌گذاشت.
گرانی بی‌سابقه‌ای را در سال 99 تجربه کردیم که هیچ تمهید و تدبیری نداشت. بارها در همین صفحه‌های روزنامه نوشتیم که جوانی که تازه فارغ‌التحصیل شده و از بخت خوب جایی مشغول به کار است، تمهیدی برای ازدواج ندارد چراکه تامین حداقل‌های شروع زندگی هم چندین سال زمان می‌خواهد.
اما در این میان هنوز امید زنده است. سرمایه‎هایی داریم که دل‌مان را گرم می‌کند؛ جوانانی که سرمایه‌های اصلی این مرزوبوم هستند؛ همان‌هایی که شبانه‌روز در آزمایشگاه‌های تخصصی کار ‌کردند تا ایران به فناوری ساخت واکسن کرونا دست پیدا کند و حالا ما جزو معدود کشورهای دنیا هستیم که صاحب این تکنولوژی است. با لطف و عنایت خدا و تحقق وعده داده‌شده دانشمندان‌مان تا خرداد 1400 تعداد زیادی از هموطنان‌مان علیه این بیماری واکسینه می‌شوند.
در سال 1400 انتخابات سرنوشت‌‌‌سازی داریم که مشارکت و همبستگی می‌طلبد تا خون تازه‌ای در رگ‌های دولت دمیده شود و مرهمی باشد بر خستگی‌های روزافزون مردمی که کرونا و معاش، عرصه را بر آنها تنگ کرده است. دولتی که بداند و بشناسد و اهل شعار نباشد، وعده ندهد و دائم بر بوق مظلومیت خود فوت نکند. مسائل اصلی کشور مشخص و واضح است. بنا بر گفته رهبر انقلاب، همه این مشکلات راه‌حل دارد. باید تلاش کرد و تولید کرد تا امید به دل‌ها برگردد.
به فضل خدا، باشد که سال 1400 ،سال نعمت و رحمت باشد برای ایران اسلامی؛ ایرانی که هنوز داغدار فرزندان و سرداران برومند خویش است. داغ حاج‌قاسم هیچ‌وقت سرد نخواهد شد، دور نیست وعده انتقام از قاتل او.

  •  

دیدگاه‌ها
دیدگاه تازه‌ای تایید نشده است...