۳۰۲۹

1400 و فرصت تغییر

سال ۹۹ با تمام فراز و نشیب‌هایش به پایان رسید؛ سالی که با هم و غم آغاز شد؛ بیم از بیماری ناشناخته‌‌ای به نام «کرونا» و هراس از سال جدید، بدون «شهید سردار سلیمانی». علامت سوال‌‌‌های زیادی در ذهن‌مان بود و شاید به این فکر می‌‌کردیم که اصلا سال آینده را خواهیم دید؟

محبوبه نیاورانی دبیرسیاسی/ 

سال ۹۹ با تمام فراز و نشیب‌هایش به پایان رسید؛ سالی که با هم و غم آغاز شد؛ بیم از بیماری ناشناخته‌‌ای به نام «کرونا» و هراس از سال جدید، بدون «شهید سردار سلیمانی». علامت سوال‌‌‌های زیادی در ذهن‌مان بود و شاید به این فکر می‌‌کردیم که اصلا سال آینده را خواهیم دید؟ در کنار تحمل مشکلات ریز و درشت و خبر از دست دادن کسانی که دوست‌شان داشتیم، تقابل دولت دونالد ترامپ با ایران هم به یک هراس داخلی و بین‌المللی تبدیل شده بود که آیا این تقابل و تنش، به «جنگ» منتهی می‌‌شود؟
اما «غصه بزرگ»‌تر، غصه بی‌عملی و بی‌تدبیری در کنار انبوه مشکلات بود. خلأ دولتمردان در میدان و جهادی که برای رفع مشکلات مردم و کشور با توجه به امکانات و ظرفیت‌‌‌های موجود تدبیر کنند. مسوولانی که مردم را در دست و پنجه نرم ‌کردن با کرونا و گرانی‌ها تنها نگذارند و به دنبال درمان مصائب‌شان باشند، 
نه اینکه در گوشه‌‌ای امن و از دور برایشان نسخه بپیچند. مسوولانی که «وعده گشایش» آنها به جای باز کردن گره‌ها، گرهی جدید بر مشکلات نیندازد؛ مسوولانی که رفع مشکلات و ‌گرفتن تصمیمات را به «شنبه»ها ارجاع ندهند و تصمیمات شجاعانه و مسوولانه برای کم‌‌کردن بار مصائب از دوش مردم بگیرند؛ مسوولانی که مسوولیت سیاست‌ها و عملکرد خود را بپذیرند و برای رفع آن چاره‌‌ای بیندیشند و نه اینکه برای فرار از مسوولیت به دنبال «شریک جرم» و معرفی مقصرانی دیگر باشند؛ مسوولانی که به دنبال کلید حل مشکلات در داخل کشور باشند و نه در «کاخ سفید». حال اما به پایان سال رسیدیم و چند روزی با سال 1400 فاصله نداریم؛ سالی که فرصتی برای «تغییر» است؛ تغییر شرایط موجود؛ هرچند عده‌‌ای برای «تغییر» شرایط موجود، چشم امید به «انتخابات» آمریکا داشتند و «کلید» قفل‌ها را در کاخ سفید جست‌وجو می‌‌‌کردند، اما دولت جو بایدن هم ثابت کرد دموکرات‌ها همچنان همان دستکش مخملین بر دست چدنی هستند، بنابراین باید دنبال کلید در «پاستور» 
بود. «انتخابات ریاست‌‌جمهوری» یکی از مهم‌‌ترین و راه‌گشاترین انتخاب‌‌هایی خواهد بود که اگر با انتخاب آگاهانه و توأم با شناخت شاخص‌ها همراه باشد، قطعا ثمره و نتیجه آن را مردم در جامعه و زندگی خود لمس خواهند کرد. در شرایطی که ناکارآمدی دولت بر همگان آشکار شده، اینک زمان کنش سیاسی آگاهانه و فعالانه 
است. امروز «علاج ناکارآمدی»ها فقط در «فرصت انتخابات» 1400 است تا مردم فردی را که دارای توان مدیریتی و کارآمدی لازم است به عنوان رییس‌جمهور خود انتخاب کنند. هر تصمیم و انتخاب مستقیم یا غیرمستقیم بر کیفیت زندگی ما اثر می‌‌گذارد، بنابراین وقت بی‌تفاوتی نیست و امروز سرنوشت ما در دست خودمان است. باید با تفکر و تأمل دست به انتخاب زد؛ انتخابی برای تغییر تا علاوه بر اقتدارآفرینی برای کشور، راه را برای بهبود زندگی خود 
فراهم کنیم.

  •  

دیدگاه‌ها
دیدگاه تازه‌ای تایید نشده است...